بنا بر اين چيزى كه در دنيا و آخرت مال آنها است و مخصوصا در جهان ديگر اختصاص به آنها دارد چگونه ممكن است تحريم گردد ؟ حرام چيزى است كه مفسده انگيز باشد ، نه نعمت و موهبت . اين احتمال نيز در تفسير اين جمله داده شده است كه اين مواهب در دنيا اگر چه آميخته با گرفتاريها و گاهى با غم و رنجها و اندوه‌ها است ، ولى در سراى ديگر ، خالص از همه اين ناملايمات در اختيار مؤمنان قرار خواهد گرفت ( ولى تفسير اول مناسبتر به نظر مىرسد ) . در پايان آيه به عنوان تاكيد مىگويد : « اين چنين آيات و احكام خود را براى جمعيتى كه آگاهند و مىفهمند تشريح مىكنيم » ( * ( كَذلِكَ نُفَصِّلُ الآياتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ ) * ) . زينت و تجمل از نظر اسلام در مورد استفاده از انواع زينتها ، اسلام مانند تمام موارد ، حد اعتدال را انتخاب كرده است ، نه مانند بعضى كه مىپندارند استفاده از زينتها و تجملات هر چند به صورت معتدل بوده باشد ، مخالف زهد و پارسايى است ، و نه مانند تجملپرستانى كه غرق در زينت و تجمل مىشوند ، و تن به هر گونه عمل نادرستى براى رسيدن به اين هدف نامقدس مىدهند . و اگر ساختمان روح و جسم انسان را در نظر بگيريم مىبينيم كه تعليمات اسلام در اين زمينه درست هماهنگ ويژگيهاى روح انسان و ساختمان جسم او است . توضيح اينكه : به گواهى روانشناسان ، حس زيبايى يكى از چهار بعد روح انسانى است ، كه به ضميمه حس نيكى ، و حس دانايى ، و حس مذهبى ، ابعاد اصلى روان آدمى را تشكيل مىدهند ، و معتقدند تمام زيبائيهاى ادبى ، شعرى ،